بر اساس قرآن، نشانه اخلاص در عمل چیست؟ درس هایی از قرآن

جواب سوال دوم مسابقه درس هایی از قرآن پخش شده در روز پنجشنبه 13 آذر 1404: بر اساس قرآن، نشانه اخلاص در عمل چیست؟ در انتهای مطلب به این سوال پاسخ داده ایم/

بر اساس قرآن، نشانه اخلاص در عمل چیست؟

یک ماجرا دارد می‌خواهم خلاصه بگویم که امام حسن و امام حسین بچه بودند، مریض شدند. پیغمبر [صدای حضار بلند شد] امام حسن و امام حسین بچه بودند، مریض شدند. پیغمبر با اصحاب دیدن او آمدند و پیشنهاد کردند نذر کن برای شفای بچه، نذر کرد که اگر بچه‌ها خوب شدند سه روز روزه بگیریم. [صدای حضار می‌آید] آخر بعضی وقت‌ها تلویزیون این فیلم را ماه رمضان پخش می‌کند. می‌گویند: شیخ آب خورد. ما دستمال کاغذی هم پنهان می کنیم. برای اینکه اگر جعبه دستمال کاغذی معلوم باشد، می‌گویند: قرائتی از این کارخانه تبلیغ کرد. کوچولوها مریض شدند، پیغمبر با اصحاب دیدن اینها آمد. پیشنهاد کردند برای سلامتی اینها نذر کنند. اینها نذر کردند. بچه‌ها سالم شدند. روزه گرفتند. هرشب رفتند افطار کنند، یک شب یتیم، مسکین، اسیر، افطاری‌شان را به فقرا دادند و خودشان با آب افطار کردند. بعد هم گفتند: ما برای پول این کار را نمی‌کنیم. «لا نُرِیدُ مِنْکُمْ جَزاءً وَ لا شُکُوراً» (انسان/9) این خیلی مهم است.کپی از سایت قاب‌فردا اهل‌بیت افطاری‌شان را دادند و گفتند: «لا نُرِیدُ» [پای تخته می‌نویسند] «لا نُرِیدُ» یعنی در قلبمان اراده نمی‌کنیم. «لا نُرِیدُ مِنْکُمْ» از شما چیزی نمی‌خواهیم، «جَزاءً وَ لا شُکُوراً» خداوند پانزده چیز به اینها می‌دهد. 1- 2- 3-4-5-6-7-8-9-10-11-12-13-14-15… بعد می‌گوید: «إِنَّ هذا کانَ لَکُمْ جَزاءً وَ کانَ سَعْیُکُمْ مَشْکُوراً» (انسان/22) یک مقدار اینجا از نظر آخوندی لطیف است. شما دانشجو هستید راحت متوجه می‌شوید. ببینید، جزا نمی‌خواهیم. این و این و این را بگیر، بعد می‌گوید: جزا نمی‌خواهی؟ «إِنَّ هذا کانَ لَکُمْ جَزاءً» این جزاء در مقابل آن جزاء است. «لا نُرِیدُ مِنْکُمْ جَزاءً» این جزاء، «لا نرید منکم شکور»، «وَ کانَ سَعْیُکُمْ مَشْکُوراً» شکور، مشکور، جزاء، جزاء. حالا از رویش بخوانم. شما افطاری‌تان را به فقیر دادید؟ 1- مزد کار، دایره اول، «فَوَقاهُمُ‏ اللَّهُ شَرَّ ذلِکَ الْیَوْمِ» (انسان/11) خطر قیامت برطرف شد. «وَ لَقَّاهُمْ نَضْرَهً وَ سُرُوراً» شادی و سرور نصیب شما شد. «وَ جَزاهُمْ بِما صَبَرُوا جَنَّهً وَ حَرِیراً» بهشت و لباس ابریشم، «لا یَرَوْنَ فِیها شَمْساً وَ لا زَمْهَرِیراً» (انسان/13) هوای مناسب، نه سرد و نه گرم! «قُطُوفُها تَذْلِیلًا» (انسان/14) شاخه‌های میوه نزدیک دهان شماست. ظرف‌های نقره‌ای، ظرف‌های آکبند، «عَیْناً فِیها تُسَمَّى سَلْسَبِیلًا» (انسان/18) چشمه سلسبیل، زیبا رویان مسئول پذیرایی، نعمت فراوان، نعیم، «وَ مُلْکاً کَبِیراً» (انسان/20) «عالِیَهُمْ ثِیابُ سُندُسٍ» (انسان/21) هی می‌گوید و می‌گوید و پانزده چیز را اینجا می‌نویسد، می‌گوید: تو گفتی جزا نمی‌خواهم؟ این پانزده تا را بگیر. جزا نمی‌خواهی؟ «إِنَّ هذا کانَ لَکُمْ جَزاءً» (انسان/22) نصفش را من می‌گویم و نصفش را شما بگویید. «لا نُرِیدُ مِنْکُمْ جَزاءً… إِنَّ هذا کانَ لَکُمْ جَزاءً»، «لا نرید منکم شکور… وَ کانَ سَعْیُکُمْ مَشْکُوراً» یعنی همان قالب… خیلی قشنگ است. اینطور نیست اگر کسی برای خدا کار کند، خدا رهایش بگذارد. جای دیگر جبران می‌کند.

جواب گزینه 3) نخواستن مزد و سپاس