زخم های ماندگار یک جنایت جنگی | از آب آلوده تا عوارضی که هنوز باقی است
۳۱ تیر سالروز بمباران شیمیایی روستاهای زرده و نساردیره در استان کرمانشاه است. بامداد این روز در سال ۱۳۶۷، روستای زرده و نساردیره از سوی ارتش بعث عراق هدف حملات شیمیایی قرار گرفتند.
به گزارش قاب فردا به نقل از همشهری آنلاین، ۳۱ تیر و همزمان با بمباران شیمیایی کرمانشاه، در روستای زرده ۲۷۰ نفر به شهادت رسیدند و ۸۳۰ نفر مجروح شدند. در روستای نساردیره نیز که همزمان با زرده هدف حمله شیمیایی ارتش عراق قرار گرفت ۴ نفر به شهادت رسیدند و بیش از هزار نفر در معرض عوامل شیمیایی قرار گرفتند.
فرماندار شهرستان دالاهو با اشاره به حمله شیمیایی رژیم بعث عراق به این منطقه در روزهای پایانی جنگ تحمیلی به همشهری میگوید: «پس از پذیرش قطعنامه و در شرایطی که انتظار میرفت روند درگیریها متوقف شود، شهرستان دالاهو هدف حمله شیمیایی قرار گرفت. در این حمله چند بمب شیمیایی در مناطق مختلف شهرستان رها شد که آثار و پیامدهای آن تا سالها بعد نیز بر زندگی مردم منطقه باقی ماند.»
علیمیرزا سلیمی ادامه میدهد: «یکی از نقاطی که در این حمله مورد اصابت قرار گرفت، محل تأمین آب بهداشتی دو روستای منطقه بود. بر اثر اصابت بمبهای شیمیایی، این منبع آبی بهطور کامل آلوده شد و مشکلات متعددی برای ساکنان روستاهای مذکور به وجود آورد. آلودگی منابع آب، علاوه بر آثار مستقیم ناشی از مواد شیمیایی، نگرانیهای فراوانی درباره سلامت عمومی و تأمین آب آشامیدنی مردم ایجاد کرد.»
او عنوان میکند: «بر اساس آمارهای موجود، برخی از اهالی منطقه که در معرض آثار ناشی از حمله شیمیایی قرار گرفته بودند، به شهادت رسیدند. بخشی دیگر نیز در سالهای بعد تحت پوشش بنیاد شهید و امور ایثارگران قرار گرفتند و از خدمات و حمایتهای این نهاد بهرهمند شدند.»
با این حال، ۳۸ سال پس از این حادثه، برخی از اهالی این روستاها همچنان با مشکلات ناشی از آن روزها دستوپنجه نرم میکنند. سلیمی با بیان اینکه آثار حملات شیمیایی تنها به زمان وقوع حادثه محدود نمیشود، تأکید میکند: «بسیاری از آسیبدیدگان این حمله همچنان با عوارض جسمی و مشکلات ناشی از مواجهه با عوامل شیمیایی دستوپنجه نرم میکنند. تعدادی از آنان در شهرستان دالاهو سکونت دارند و برخی دیگر نیز در سالهای گذشته به دیگر شهرهای استان یا مناطق دیگر مهاجرت کردهاند، اما همچنان از جمله قربانیان این جنایت جنگی محسوب میشوند.»
فرماندار شهرستان دالاهو اضافه میکند: «حمله شیمیایی به دالاهو یکی از نمونههای آشکار استفاده رژیم بعث عراق از سلاحهای ممنوعه علیه مردم غیرنظامی بود؛ اقدامی که خسارات انسانی و زیستمحیطی فراوانی بر جای گذاشت و آثار آن هنوز در خاطره جمعی مردم منطقه باقی مانده است. رسیدگی به وضعیت جانبازان و آسیبدیدگان این حمله و بهرهمندی آنان از خدمات حمایتی همچنان از موضوعات مورد توجه دستگاههای مسئول به شمار میرود.»
