تلختر از دانشجونما
دانشجونماها خطاکارند؛ اما خطای اصلی بسیاریشان ناآگاهی است. بله، قانون باید اجرا شود.
به گزارش همشهریآنلاین،محسن مهدیان در یادداشتی نوشت: جمعی از دانشجویان یا دانشجونماها پرچم ایران را آتش زدند، عکس شهدای دفاع مقدس دوازدهروزه را پاره کردند و به نماز جماعت هجوم بردند؛ آن هم در دانشگاه الزهرا. جایی که طبیعتاً انتظار میرود حرمتها بیشتر رعایت شود. در برخی دانشگاههای دیگر هم صحنههایی مشابه دیده شد.
با دانشجوی خاطی ـ حتی اگر از سر جهل رفتار کرده باشد ـ باید برخورد شود. آتش زدن پرچم خط قرمز است. باید مرز ممنوعه را بشناسند و بدانند خط قرمز کجاست. کوتاهی دانشگاه و وزارتخانه نیز باید در جای خود بررسی شود. مسئولان باید پاسخ دهند چه کردند و چه باید میکردند که نکردند.
اما کمی عمیقتر شویم.
این تعداد دانشجو مزدور نیستند. بسیاری از آنان سیاهیلشکرند؛ در زمین دشمن بازی میکنند، آن هم از سر ناآگاهی. واژه «جهل» دقیق است؛ واقعاً نمیدانند. دختران و پسرانی که تازه از دبیرستان آمدهاند، نوزده یا بیستسالهاند؛ نه تصویری روشن از گذشته دارند، نه تحلیلی از امروز. اگر تکتکشان را بنشانید و بپرسید، بعید است بتوانند جملهای مستند از دشمنیهای چند دهه اخیر بگویند. این بچه ها نه از طاغوت پهلوی می دانند نه یک جمله از خباثت های چند ده ساله دشمن. از اغتشاشات خشم دارند ولی احتمالا روایت تروریست های رسانه ای را تکرار می کنند در دفاع از آدم کش های حرفه ای کف خیابان.
سؤال ساده این است: چرا این بچه ها گزارش های صدا وسیما را ندیدند؟ چرا اخبار جنگ خیابانی را از رسانه های داخلی دنبال نکردند؟ چرا عکس و فیلم آدم کشی و سلاخی و آتش زدن قرآن و مسجد و پرچم را در فضای مجازی ندیدند؟
لطفا یک پاسخ ساده ندهیم که چون رسانه ما ضعیف است. ماجرا عمیق تر از این حرفاست. مسیر ارتباطی با بخش از بدنه جامعه قطع است. زبان بیگانه گویی بین ما حاکم است. پیام رد و بدل نمی شود. چرا؟
دانشجونماها خطاکارند؛ اما خطای اصلی بسیاریشان ناآگاهی است. بله، قانون باید اجرا شود. انسانی که با حقیقت بیدار نمی شود گاه با سیلی واقعیت باید بیدار شود.اما مسئولیت ما در حکمرانی در فضای مجازی چیست؟ چرا این نسل تا این اندازه بیخبر است؟
آقایان به خودمان بیائیم. این حکمرانی مجازی که راه انداختیم آنقدر بی در و پیکر هست که هر روز در گرداب پرتلاطم آن قربانی می دهیم. این بچه ها بیش از آنکه خطاکار باشند، قربانی اند. شبکه های مجازی دالان هایی است که تنها و تنها افراد پژواک صدای خودشان را می شنوند. منزوی و ایزوله از همه جا.
دنیا نگران است؛ غربی که خودش این پلتفرم ها را راه انداخته است امروز دلواپس است. ببینید آمریکا با تیک تاک چه کرد؟ نتانیاهو می گوید جنگ در پلتفرم هاست. برنامه مشخص داریم. رئیس جمهور فرانسه می گوید آزادی بیان در شبکه اجتماعی مزخرف است. همه چیز دست الگوریتم هاست. او می گوید؛ نه یادداشت نویس رسانه ایرانی.
خلاصه آنکه تلختر از دانشجونما، بی خیالی ماست. این سطح از بیخبری ها غمانگیز است. گاهی اگر بیحرمتی به پرچم و شهدا رخ ندهد، اصلاً متوجه عمق شکاف نمیشویم. به خود بگیریم.
