راه‌اندازی نخستین موزه تخصصی رفوگری جهان در مازندران + جزئیات

به گزارش همشهری ‌آنلاین این نخستین بار در ایران و جهان است که رفوگری به عنوان یک هنر تخصصی برای خودش صاحب موزه می‌شود. پیش از این رفوگری در زمره موزه‌های فرش یا نساجی قرار داشت. این موزه تخصصی به همت حمیدرضا اکبری، بافنده و رفوگر پیشکسوت در بابلسر استان مازندران تاسیس شده است و موزه‌ای شخصی به حساب می‌آید.
نکته قابل توجه، حضور رفوگران در بخشی از موزه است که به رفوی فرش مشغول خواهند بود. اکبری به همشهری ‌آنلاین می‌گوید: «حضور رفوگران، فضای موزه را زنده و پویا می‌کند. بازدیدکنندگان با این دانش بومی بهتر آشنا می‌شوند و مراحل کار را از نزدیک مشاهده می‌کنند.» انواع ابزار رفوگری از گذشته تا کنون در موزه به نمایش گذاشته می‌شود، اما اکبری معتقد است مخاطبان با دیدن شیوه استفاده ابزار در دستان رفوگران هم از کارایی ابزار با خبر می‌شوند و هم ارزش این هنر کهن ایرانی را بهتر درک می‌کنند.

حمیدرضا اکبری، فرش‌بافی را از پدرش آموخته و سال‌ها دانش و تجربه را در راه‌اندازی موزه رفوگری به کار گرفته است. او ادامه می‌دهد: «این موزه فقط یک نمایشگاه از ابزار رفوگری مثل قلاب‌ها، چاقوها و قیچی‌های رفو یا فرش‌های رفو شده یا حتی کارگاهی برای رفوگران نخواهد بود. موزه رفوگری، محلی است برای آموزش، پژوهش و تبادل تجربه. این موزه هم برای کودکان تماشایی است و هم برای علاقه‌مندان و پژوهشگران.»
اکبری با تاکید بر اینکه رفوگری فقط یک تکنیک نیست، می‌افزاید: «رفوگری مهارت، دانش و تجربه‌ای است که نسل به نسل به ما رسیده‌است. تمام تلاش موزه رفوگری این است که تجربه و مهارت رفوگری را ثبت و مستند کند تا به دست نسل آینده برسد. آموزش تخصصی رفوگری نیز در این موزه برپا خواهد شد.»
جذابیت‌های موزه فوگری می‌تواند در توسعه گردشگری نیز نقشی داشته باشد. موسس موزه در این باره می‌گوید: «مخاطبان در این موزه خواهند دید که چطور می‌توانند یک فرش قدیمی به یادگار مانده را رفو کنند و حتی اگر تمایلی به رفو ندارند و فرش فقط برای آنان ارزش معنوی دارد، تکه‌های فرش یا قالیچه را به دست هنرمندان رفوگر به تابلو یا کوسن و دیگر لوازم کاربردی تبدیل کنند. استفاده از هنر رفوگری در لوازم امروزی مطابق با سلیقه خودش عاملی برای جذب بازدیدکننده یا گردشگر خواهد بود.»