فیزیوتراپی یا جراحی؟ ؛ نگاهی ساده به درمان کمردرد ناشی از تنگی کانال نخاعی
انتخاب بین جراحی و فیزیوتراپی باید بر اساس شرایط فردی، شدت علائم و سبک زندگی انجام شود. اما اگر عجلهای برای جراحی ندارید، معمولاً شروع با فیزیوتراپی انتخاب عاقلانهتری است.
قاب فردا به نقل از همشهری آنلاین – مریم شیرافکن: کمردرد یکی از شایعترین مشکلات حرکتی در سنین بالاتر است، و یکی از دلایل مهم آن بیماریای به نام Spinal Stenosis یا «تنگی کانال نخاعی» است. در این وضعیت، فضای اطراف اعصاب در قسمت پایین ستون فقرات (ناحیه کمری) بهتدریج تنگ میشود و میتواند باعث درد، بیحسی یا ضعف در کمر و پاها شود.
این مشکل معمولاً در افراد بالای ۶۵ سال بیشتر دیده میشود و وقتی درمانهای اولیه مثل داروهای ضدالتهاب یا تزریق جواب نمیدهند، بسیاری از افراد به جراحی فکر میکنند.
اما نکته جالب اینجاست:
تحقیقات نشان دادهاند که فیزیوتراپی میتواند به اندازه جراحی برای این نوع کمردرد مؤثر باشد.
جراحی رایج در این شرایط، عملی به نام دکامپرشن (کاهش فشار روی اعصاب) است. این جراحی میتواند در کوتاهمدت درد را کاهش دهد، اما مثل هر عمل دیگری با ریسکهایی مثل عفونت، عوارض بیهوشی یا حتی بازگشت درد همراه است.
در مقابل، فیزیوتراپی یک روش کمخطرتر است که روی تقویت عضلات، بهبود انعطافپذیری و اصلاح الگوی حرکتی تمرکز دارد. بسیاری از بیماران با یک برنامه منظم تمرینی میتوانند بدون نیاز به جراحی، کاهش قابلتوجهی در درد و بهبود عملکرد روزمره را تجربه کنند.
منبع: health.harvard
