نشانه های پنهانی که خبر از کم شنوا شدن می دهند
کمشنوایی همیشه با نشنیدن واضح صداها شروع نمیشود و گاهی با نشانههایی مانند زیاد کردن صدای تلویزیون، درخواست تکرار صحبتها یا دشواری شنیدن در محیطهای شلوغ خود را نشان میدهد.
به گزارش قاب فردا به نقل از همشهری آنلاین، کمشنوایی ممکن است تدریجی و بدون علامت واضح شروع شود. شناخت نشانههای اولیه به تشخیص و پیگیری به موقع کمک میکند. مبهم و زمزمهگونه شنیدن کلمات، درخواست مکرر از دیگران برای تکرار صحبت، دشوارشدن تشخیص صداها در محیطهای شلوغ، دشوارشدن فهم صداها در مکالمه تلفنی، بلندکردن صدای تلویزیون و موسیقی و تکیه بیشتر بر لبخوانی و حرکات چهره هنگام گفتوگو از جمله نشانههای اولیه در بخش علائم رفتاری و ارتباطی هستند.
در ادامه، نشنیدن صداهایی مانند آلارم و زنگ، شنیدن مداوم صدای وزوز، سوت یا زنگ در گوش، احساس گرفتگی، سنگینی یا فشار در گوش و تجربه ناگهانی سرگیجه یا اختلال در تعادل از دیگر مواردی است که تحت عنوان علائم جسمی و گوشی نمایان میشود.
همچنین، احساس خستگی ذهنی پس از مکالمه و کاهش انگیزه برای حضور در جمع، از جمله علائم ذهنی و اجتماعی است که باید به آنها توجه داشت.
در نهایت، افت ناگهانی شنوایی، خونریزی، ترشح یا درد شدید گوش، کاهش شنوایی پس از ضربه به سر و سرگیجه شدید و ناگهانی همراه با وزوز گوش، از مهمترین علائم هشدار محسوب میشوند که نیازمند پیگیری جدی پزشکی هستند.
