قطع همکاری با تارتار؛ آیا این اوج بی‌رحمی پرسپولیس بود؟
تاریخچه نشان می‌دهد که باشگاه پرسپولیس معمولاً تنها در شرایطی با سرمربیان خود به همکاری ادامه می‌دهد که در لیگ برتر به قهرمانی دست یابند.
به گزارش قاب فردا به نقل از همشهری آنلاین، مصاحبه چند روز پیش مهدی تارتار با واکنش‌های متعددی همراه شد و بحث‌های فراوانی را برانگیخت. این سرمربی ۵۳ ساله پس از دیدار مقابل نساجی مدعی شد که تیمش برای کسب قهرمانی به سه سال زمان نیاز دارد؛ اما ۲۴ ساعت بعد تأکید کرد که از صحبت‌هایش برداشت اشتباهی شده و پرسپولیس در همین فصل با تمام توان به دنبال کسب عنوان قهرمانی خواهد بود.
با این حال، فارغ از اظهارات مهدی تارتار، بررسی تاریخ نشان می‌دهد که پرسپولیس به‌ندرت با سرمربیان خود پس از عدم موفقیت در کسب عنوان قهرمانی ادامه همکاری داشته است. البته این امر در مورد مربیانی صدق می‌کند که از ابتدای فصل هدایت تیم را بر عهده داشته‌اند و در طول تاریخ لیگ برتر، تنها سه نفر پس از عدم قهرمانی، موفق به حفظ جایگاه خود شده‌اند.
در واقع، طی ۲۵ دوره لیگ برتر، تنها در سه فصل پرسپولیس تصمیم به حفظ سرمربی خود در شرایطی گرفت که آن‌ها نتوانسته بودند به قهرمانی برسند. نخستین بار این اتفاق برای علی دایی و در لیگ سیزدهم رخ داد. پرسپولیس با شهریار در آن فصل و پس از فولاد به مقام نایب‌قهرمانی بسنده کرد و سال بعدی را نیز با علی دایی آغاز کرد؛ اما نتایج پرسپولیس در هفته‌های ابتدایی مطلوب نبود و او در نهایت در هفته هفتم جای خود را به حمید درخشان داد.
دومین بار، برانکو بود که در پایان فصل پانزدهم توانست جایگاه خود را در پرسپولیس حفظ کند. گرچه این سرمربی کروات در اواخر لیگ چهاردهم به کادر فنی پرسپولیس اضافه شد، اما او از ابتدای لیگ پانزدهم هدایت تیم را بر عهده داشت و هواداران پرسپولیس، عملکرد آن فصل تیم را یکی از بهترین‌های تاریخ این باشگاه توصیف می‌کنند. تیم تحت هدایت برانکو در آن فصل، نمایشی چشم‌نواز و تماشایی داشت و تا هفته پایانی شانس قابل توجهی برای کسب عنوان قهرمانی داشت.
اما در نهایت، رقابت برای قهرمانی را به استقلال خوزستان واگذار کردند و به دلیل تفاضل گل کمتر، در رتبه دوم قرار گرفتند؛ اما عملکرد تیم برانکو آن‌قدر مطلوب بود که حتی شایعه‌ای در مورد تغییر کادر فنی در آن فصل مطرح نشد و در نهایت این سرمربی کروات در سه فصل بعدی توانست تیمش را به قهرمانی در لیگ برتر برساند.
این امر در مورد یحیی گل‌محمدی و در پایان لیگ بیست‌ویکم نیز رخ داد. پس از کسب دو عنوان قهرمانی در لیگ برتر، یحیی در لیگ بیست‌ویکم به مقام دومی بسنده کرد و استقلال با فرهاد مجیدی در فصلی بدون شکست، به قهرمانی دست یافت. باشگاه پرسپولیس در آن مقطع تصمیمی برای تغییر کادر فنی نگرفت و بررسی نتایج نشان می‌دهد که آن‌ها در آن دوره، تصمیمی معقولانه و منطقی اتخاذ کردند.
تیم یحیی در فصل بعدی موفق به کسب سه‌گانه شد و قهرمانی لیگ برتر، جام حذفی و سوپرجام را از آن خود کرد. به‌جز این سه سرمربی، هیچ‌کس دیگری در تاریخ پرسپولیس و در مسابقات لیگ برتر، در سالی که از ابتدای فصل هدایت تیم را بر عهده داشته و در پایان به قهرمانی نرسیده، در این باشگاه ادامه نداده است. حتی سرمربی بزرگی مانند مصطفی دنیزلی نیز مغلوب این سیاست باشگاه پرسپولیس شده و علی پروین پرافتخار و بی‌رقیب نیز پس از کسب مقام سوم در لیگ دوم، برای یک فصل جای خود را به وینگو بگوویچ داد.
تیم تحت هدایت مهدی تارتار تا پایان هفته یازدهم موفق به کسب رتبه اول و صدرنشینی شده است. بی‌تردید پرسپولیس یکی از مدعیان اصلی کسب عنوان قهرمانی محسوب می‌شود و آن‌ها تا هفته پایانی برای رسیدن به این هدف تلاش خواهند کرد.
البته، تیم تحت هدایت مهدی تارتار در فصل جدید، نمایشی چشم‌نواز و هجومی ارائه داده و از این نظر، رضایت هواداران را جلب کرده است. به همین دلیل و در صورت تداوم این روند، ممکن است فارغ از نتیجه، شاهد استمرار حضور این سرمربی ۵۳ ساله روی نیمکت پرسپولیس در فصول آینده نیز باشیم؛ شبیه آنچه در لیگ پانزدهم برای برانکو رخ داد و پرسپولیس تحت هدایت این سرمربی کروات، علیرغم کسب مقام نایب‌قهرمانی، مورد تشویق هواداران قرار گرفت و در ادامه، دوران درخشانی را در تاریخ این باشگاه رقم زد.
