بهترین مایعات برای تسکین علائم آنفلوانزا

به گزارش قاب فردا به نقل از همشهری آنلاین، با بروز تب، دردهای بدنی، بی‌حالی و بی‌اشتهایی در یکی از اعضای خانواده، غذا خوردن ممکن است به آخرین اولویت تبدیل شود. با این حال، در روزهای بیماری، انتخاب نوشیدنی‌ها و غذاهای مناسب می‌تواند فرآیند مراقبت در خانه را تسهیل کند. البته، هیچ خوراکی خاصی آنفلوآنزا را درمان نمی‌کند، اما دریافت مایعات کافی، استراحت و مصرف غذاهای ساده و قابل تحمل، بخشی جدایی‌ناپذیر از مراقبت از فرد بیمار محسوب می‌شود.

در خانواده‌هایی که کودک، سالمند یا فردی با بیماری زمینه‌ای دارند، اهمیت این موضوع دوچندان می‌شود. البته، تغذیه مناسب نمی‌تواند جایگزین مراجعه به پزشک شود و در صورت ابتلا به بیماری شدید یا مشاهده علائم نگران‌کننده، نباید به امید بهبودی با غذا و نوشیدنی، مراقبت پزشکی را به تعویق انداخت.

مایعات را فراموش نکنید

یکی از ساده‌ترین اقداماتی که خانواده می‌تواند برای فرد مبتلا به آنفلوآنزا انجام دهد، تأمین نوشیدنی در فواصل زمانی مختلف روز است. تب و بی‌حالی ممکن است باعث شود فرد نسبت به مصرف آب کم‌رویی نشان دهد و در شرایطی که اشتها نیز کمرنگ شده باشد، تامین مایعات اهمیت ویژه‌ای می‌یابد.

آب ساده، آب‌گوشت یا سوپ رقیق و سایر نوشیدنی‌های ساده می‌توانند گزینه‌هایی برای تأمین مایعات بدن باشند. نیازی نیست بیمار در یک نوبت حجم زیادی مایعات بنوشد؛ اگر نوشیدن یک لیوان کامل برایش دشوار است، می‌توان مقدار کمتری را در فواصل کوتاه‌تر پیشنهاد داد.

نشانه‌ای ساده برای خانواده این است که به وضعیت عمومی بیمار توجه کنند. تشنگی شدید، کاهش محسوس ادرار، ضعف غیرعادی یا ناتوانی در نوشیدن، به‌ویژه در کودکان و سالمندان، می‌تواند نشان‌دهنده‌ای نیاز به توجه پزشکی باشد.

آبمیوه طبیعی می‌تواند برای افرادی که تمایلی به آب ساده ندارند، یکی از گزینه‌های نوشیدنی باشد. با این حال، نباید تصور کرد که آب پرتقال، آب لیمو یا سایر آبمیوه‌ها به‌تنهایی قادر به درمان آنفلوآنزا هستند. اگر آبمیوه در خانه تهیه می‌شود، بهتر است بدون افزودن مقادیر زیادی شکر باشد. مصرف خود میوه نیز گزینه مناسبی است، زیرا علاوه بر آب، مواد مغذی دیگری نیز در آن یافت می‌شود. نکته کلیدی این است که نوشیدنی اصلی فرد بیمار همچنان آب باشد و آبمیوه صرفاً یکی از گزینه‌های مکمل محسوب می‌شود.

نوشیدنی‌های گرم برای زمانی که اشتها کم شده است

یک فنجان نوشیدنی گرم می‌تواند برای فردی که دچار گلودرد یا حالت تهوع است، بسیار دلپذیر باشد. دمنوش‌های ساده و بدون کافئین، آب گرم یا سوپ رقیق می‌توانند در برنامه غذایی فرد بیمار گنجانده شوند؛ به‌ویژه زمانی که نوشیدن مایعات سرد برای او آزاردهنده است. با این حال، در مورد دمنوش‌ها نیز بهتر است از ادعاهای درمانی پرهیز کرد.

گیاهان مختلف ممکن است برای برخی افراد مناسب نباشند و در صورت مصرف دارو یا وجود بیماری زمینه‌ای، بهتر است در مورد مصرف طولانی‌مدت فرآورده‌های گیاهی با پزشک یا داروساز مشورت شود. هدف اصلی از این نوشیدنی‌ها کمک به تأمین مایعات و ارائه گزینه‌ای است که بیمار بتواند آن را راحت‌تر مصرف کند.

سوپ یک غذای ساده برای روزهای بی‌اشتهایی

سوپ معمولاً یکی از گزینه‌هایی است که در روزهای بیماری راحت‌تر می‌توان در وعده غذایی خانواده جای داد. سوپ مرغ و سبزیجات، سوپ ساده برنج یا انواع سوپ‌های کم‌چرب می‌توانند تا حدی مایعات مورد نیاز بدن را تأمین کرده و مقداری انرژی و مواد مغذی نیز در اختیار فرد قرار دهند.

برای مثال، وقتی کودک بیمار اشتهای کمی دارد، یک کاسه کوچک سوپ ساده ممکن است برایش قابل تحمل‌تر از یک بشقاب پر از غذا سنگین باشد. می‌توان غذا را در حجم کم و در چند نوبت ارائه کرد و انتظار نداشت بیمار حتماً مانند روزهای عادی غذا بخورد. در مورد کودکان، اصرار و اجبار برای خوردن کامل غذا معمولاً کمکی به بهبود اوضاع نمی‌کند. بهتر است والدین غذاهای ساده و قابل قبول را در اختیار کودک قرار دهند و در کنار آن، دریافت مایعات را جدی بگیرند.

غذای ساده انتخاب بهتری برای معده خسته است

گاهی در زمان آنفلوآنزا یا بیماری‌های تنفسی، فرد علاوه بر علائم معمول، دچار تهوع، دل‌درد یا حتی اسهال نیز می‌شود. در چنین شرایطی، غذاهای ساده‌تر می‌توانند گزینه‌های عملی‌تری باشند. غذاهایی مانند برنج ساده، نان، سیب‌زمینی پخته، موز یا سوپ‌های سبک را می‌توان بر اساس تحمل و سلیقه فرد در نظر گرفت. نکته مهم این است که هیچ نسخه غذایی واحدی برای همه افراد وجود ندارد.

شاید یک نفر سوپ را دوست داشته باشد و فرد دیگری در شرایط مشابه، نان و پنیر یا مقداری برنج را بهتر تحمل کند. خانواده باید به وضعیت و اشتهای بیمار احترام بگذارد، نه اینکه او را مجبور به خوردن غذاهایی کند که تمایلی به آن‌ها ندارد. اگر فرد برای مدت طولانی قادر به خوردن یا نوشیدن نیست، موضوع دیگر صرفاً انتخاب غذا نیست و باید از نظر پزشکی بررسی شود.

ویتامین C مفید در رژیم غذایی

مرکبات، کیوی، فلفل دلمه‌ای و برخی سبزیجات از منابع ویتامین C هستند و می‌توانند در یک برنامه غذایی متعادل خانواده گنجانده شوند. اما نباید از این موضوع نتیجه گرفت که خوردن مقادیر زیاد پرتقال یا مصرف مکمل ویتامین C، آنفلوآنزا را درمان می‌کند. بهتر است خانواده به جای تمرکز بر یک ماده غذایی خاص، به الگوی کلی تغذیه توجه کند.

در روزهای بیماری نیز اگر فرد بتواند مقدار مناسبی از میوه، سبزیجات، غلات و منابع پروتئین را متناسب با اشتهای خود مصرف کند، انتخاب متعادل‌تری خواهد داشت. بنابراین، اگر کودک بیمار تمایل دارد چند قاچ پرتقال یا یک عدد کیوی بخورد، می‌توان آن را در برنامه غذایی او قرار داد، اما نباید انتظار داشت که این خوراکی جای استراحت یا مراقبت پزشکی را بگیرد.

غذاهای چرب و سنگین را موقتاً کمتر کنید

در روزهای بیماری، غذاهای بسیار چرب، سرخ‌کرده یا سنگین ممکن است برای برخی افراد خوشایند نباشند، به‌ویژه اگر اشتها کم شده یا معده حساس شده باشد. به همین دلیل، انتخاب غذاهای ساده‌تر می‌تواند فرآیند خوردن را آسان‌تر کند. برای مثال، به جای یک وعده غذایی سرخ‌کرده و پرحجم، می‌توان مقدار کمی برنج با مرغ پخته، سوپ یا سیب‌زمینی آب‌پز را امتحان کرد.

هدف ایجاد محدودیت غذایی شدید نیست، بلکه غذا باید با شرایط جسمی بیمار هماهنگ باشد. اگر فرد بیمار غذای مورد علاقه خود را می‌خواهد و آن غذا برایش قابل تحمل است، لازم نیست خانواده تمام مواد غذایی معمول را به دلیل ابتلا به آنفلوآنزا حذف کند. اصل مهم، تعادل و تحمل فرد بیمار است.

شیرینی زیاد جای وعده غذایی اصلی را نگیرد

برخی افراد هنگام بیماری تمایل بیشتری به خوردن بیسکویت، شکلات، کیک یا خوراکی‌های شیرین پیدا می‌کنند، به‌ویژه زمانی که اشتگاهان کاهش یافته است. مصرف متعادل چنین خوراکی‌ها لزوماً مشکل‌ساز نیست، اما نباید باعث شود وعده‌های غذایی و نوشیدنی‌های مناسب نادیده گرفته شوند. برای کودکان نیز بهتر است والدین به جای اینکه خوراکی شیرین را پاداش اصلی دوران بیماری قرار دهند، گزینه‌های مختلف و ساده‌ای مانند میوه، سوپ، نان، برنج یا غذاهای مورد علاقه کودک را در اختیار او بگذارند.

قهوه و نوشیدنی‌های کافئین‌دار انتخاب نخست نباشند

در دوران بیماری، آب و سایر مایعات ساده می‌توانند گزینه‌های مناسب‌تری برای تأمین نیاز بدن باشند. قهوه و نوشیدنی‌های حاوی کافئین نیز بهتر است جای آب و سایر مایعات اصلی را نگیرند، به‌ویژه اگر فرد با نوشیدن آن‌ها احساس ناخوشایندی پیدا کند یا خوابش مختل شود. استراحت بخش مهمی از مراقبت از فرد مبتلا به آنفلوآنزاست، بنابراین اگر فرد بیمار برای بهتر خوابیدن یا کاهش بی‌قراری به محیط آرام نیاز دارد، بهتر است مصرف نوشیدنی‌های محرک در ساعات پایانی روز محدود شود.

سه قانون ساده برای سفره روزهای بیماری

برای خانواده‌ای که یکی از اعضای آن به آنفلوآنزا مبتلا شده است، نیازی به طراحی یک برنامه غذایی پیچیده نیست. می‌توان سه اصل تأمین مایعات کافی، مصرف غذاهای ساده و توجه به اشتهای بیمار را در نظر گرفت. اگر فرد اشتها دارد، می‌تواند وعده‌های غذایی معمول خود را با حجم کمتری ادامه دهد. اگر اشتهایش کمرنگ شده است، وعده‌های کوچک‌تر و ساده‌تر انتخاب مناسبی خواهند بود.

اگر نوشیدن برایش دشوار است، می‌توان مایعات را در دفعات بیشتر و با حجم کمتر ارائه کرد. در کنار تغذیه، استراحت و کاهش تماس نزدیک با سایر اعضای خانواده نیز از اهمیت بالایی برخوردار است.

چه زمانی غذا و مراقبت خانگی کافی نیست؟

تغذیه مناسب برای دوران بیماری مفید است، اما نباید باعث شود علائم جدی نادیده گرفته شوند. کودکان خردسال، سالمندان، زنان باردار و افراد مبتلا به بیماری‌های زمینه‌ای در معرض خطر بیشتری برای عوارض شدید آنفلوآنزا هستند و در صورت بروز علائم، باید زودتر با پزشک تماس بگیرند.

تنگی نفس یا دشواری در تنفس، ضعف شدید، ناتوانی در نوشیدن مایعات، نشانه‌های کم‌آبی بدن، بدتر شدن وضعیت عمومی یا هر علامت شدید و غیرمعمول، نیازمند ارزیابی پزشکی است. در چنین شرایطی، نباید به سوپ، آبمیوه، دمنوش یا مکمل‌ها به عنوان جایگزین درمان پزشکی تکیه کرد.

در نهایت، مراقبت از فرد مبتلا به آنفلوآنزا در خانه بیشتر از آنکه به غذاهای عجیب و نسخه‌های پیچیده نیاز داشته باشد، به چند انتخاب ساده و منطقی از جمله آب و مایعات کافی، غذای سبک و قابل تحمل، استراحت و توجه به وضعیت عمومی بیمار وابسته است. خانواده‌ای که این اصول ساده را رعایت کند، می‌تواند دوران بیماری را برای فرد مبتلا قابل تحمل‌تر کند، بدون آنکه تغذیه را با ادعاهای درمانی و توصیه‌های غیرضروری پیچیده کند.

برای داشتن ریه‌ سالم‌ چه کنیم؟؛ ۱۰ توصیه ساده که نباید نادیده بگیرید