چرا استالینه دیگر با آرنولد رقابت نمی‌کند؟
سیلوستر استالونه، رقابت نفس‌گیرش با آرنولد شوارتزنگر را در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰، عاملی کلیدی در پیشرفت حرفه‌ای خود می‌داند؛ رقابتی که با ورود شوارتزنگر به عرصه سیاست و موقتاً کناره‌گیری او از دنیای سینema به پایان رسید.
قاب فردا به نقل از همشهری آنلاین: سیلوستر استالونه، ستاره مجموعه‌های «راکی» و «رمبو»، در گفت‌وگویی اخیر به یکی از شناخته‌شده‌ترین رقابت‌های تاریخ سینمای اکشن اشاره کرده است؛ رقابتی طولانی و پرتنش با آرنولد شوارتزنگر که به ادعای او نزدیک به دو دهه به طول انجامید و بر مسیر حرفه‌ای هر دو هنرپیشه تأثیری عمیق گذاشت.
بازیگر «راکی» در پاسخ به این پرسش که آیا این رقابت بر مسیر حرفه‌ای او تأثیر گذاشته و باعث شده دست به ریسک‌های بیشتری بزند، گفت: «بله، همین‌طور بود. می‌دانید، ما واقعاً با یکدیگر برخوردهای تندی داشتیم.» او در ادامه توضیح داد: «چون دو نفر در آغاز شکل‌گیری یک ژانر متفاوت وارد میدان شده بودیم و هر دوی ما می‌خواستیم رئیس آن ژانر باشیم. من هیچ‌وقت نمی‌خواستم بازیگر فیلم‌های اکشن باشم، اما «نخستین خون» را بازی کردم و با خودم گفتم: این جالب است؛ چون فیلم‌های اکشن، اگر درست ساخته شوند، اسطوره‌شناسی مدرن هستند. شبیه همان کاری که در گذشته با آثاری مثل «ایلیاد» و «اودیسه» و داستان‌های هرکول و آشیل انجام می‌دادند.»
استالونه در مورد نخستین برخوردهایش با شوارتزنگر گفت: «وقتی این مرد را دیدم، همان ابتدا فهمیدم که قرار است برایم دردسرساز شود.» او سپس خاطره‌ای از مراسم جوایز گلدن گلوب را تعریف کرد: «در مراسم گلدن گلوب نشسته بودیم و او مدام به من زل زده بود؛ همان نگاهی که به آن می‌گوییم نگاه خصمانه. من هم با خودم گفتم: بسیار خب، فهمیدم رفیق! و بعد او برنده شد.»
این دو هنرپیشه همچنان برای کسب عنوان بزرگ‌ترین ستاره سینمای اکشن با یکدیگر به رقابت ادامه می‌دادند. به گفته استالونه، هر دو از به چالش کشیدن یکدیگر لذت می‌بردند: «هر دو ما از نظر فیزیکی قدرتمند بودیم و حالا سؤال این بود که چه کسی پیشگام و رهبر این ژانر خواهد شد؟ من «رمبو» را می‌ساختم و او «کماندو» را. این رقابت مدام ادامه داشت؛ بارها و بارها، هم روی پرده و هم خارج از آن. رقابت بسیار پرتنشی بود، باور کنید. اما من از آن لذت می‌بردم.»
این دو بعدها در سال ۱۹۹۱ در تأسیس رستوران زنجیره‌ای پلنت هالیوود، با موضوع سینما، با یکدیگر شریک شدند؛ بااین‌حال، استالونه خاطرنشان کرد که حتی حاضر نبودند برای ایراد یک سخنرانی مشترک روی صحنه بروند. استالونه می‌گوید این رقابت «تا ۲۰ سال بعد به پایان نرسید»؛ زمانی که شوارتزنگر تصمیم گرفت برای فرمانداری کالیفرنیا نامزد شود.
او درباره آن مقطع گفت: «به یک سیگارفروشی مشترک می‌رفتیم. او آنجا بود. به او گفتم: دیگر بس است. ما دیگر رقیب هم نیستیم. او دیگر فیلم بازی نمی‌کرد. بسیار خب، از تو ممنونم که مرا از خواب بیدار کردی و آتش رقابت را در وجودم روشن نگه داشتی. او هم همین احساس را داشت.»
استالونه در پایان تأکید کرد که او و شوارتزنگر تا امروز رابطه دوستانه‌ای دارند: «ما همیشه با هم رقابت خواهیم کرد… این بخشی از طبیعت ماست و من واقعاً از آن لذت می‌برم. اما دیگر از نظر مالی به اندازه گذشته با یکدیگر رقابت نمی‌کنیم.»
