سیاسی

تحلیل سه‌گانه تنش ایران و آمریکا: یک معادله پیچیده در سه جبهه

هم‌زمان با تحرکات تازه در جنوب، شمال‌غرب ایران و جبهه امنیتی، نشانه‌های بازگشت تقابل ایران و آمریکا به عرصه نظامی تشدید شده است.

به گزارش قاب فردا به نقل از همشهری آنلاین، روزنامه خراسان نوشت: آنچه در۲۴ ساعت گذشته در وضعیت نظامی، امنیتی و راهبردی کشور رخ داد، بیش از یک رشته خبر پراکنده، نشانه‌ای از بازگشت تدریجی فضا به مرحله‌ای نظامی‌تر و امنیتی‌تر است. پس از دوره‌ای کاهش تنش که با انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره در آمریکا و تحولات داخلی رژیم صهیونیستی هم‌زمان شده بود، به نظر می‌رسد تقابل ایران با آمریکا و رژیم، دوباره از فاز سیاسی و انتخاباتی خارج و به فاز نظامی و امنیتی وارد می‌شود؛ با این تفاوت که ویژگی‌های این مرحله لزوماً با آنچه پس از جنگ ۴۰ روزه شاهد بودیم یکسان نیست.
درحال حاضر درگیری در سه جبهه در حال توسعه است: جبهه جنوبی در سواحل و جزایر جنوبی کشور، جبهه ضد انقلاب به‌ویژه در شمال غرب، و جبهه امنیتی که این بار تمرکز اصلی آن بر آمریکا است. ترکیب این سه پیشروی با یکدیگر، شکل تحولات روزهای آینده را تعیین خواهد کرد و احتمال گشوده شدن جبهه‌های جدید نیز وجود دارد.

جبهه جنوبی: مقدمه‌چینی برای یک رویارویی بزرگ‌تر

در جبهه جنوبی، شاهد شلیک به سامانه‌های پدافندی سپاه و ارتش در جزیره قشم، ابوموسی و بخشی از سواحل هرمزگان بودیم. این اصابت‌ها به طور عمده با هدف ضربه به زیرساخت‌های نیروی دریایی برای کنترل تنگه هرمز و نیز توان نیروی هوافضا در مقابله با هواپیماهایی انجام شده که تلاش می‌کنند شناورهای متخلف را اسکورت کنند. برخلاف برخی ادعاهای رسانه‌های ضد انقلاب، هیچ گزارشی از اصابت به مناطق مسکونی در هیچ نقطه‌ای وجود ندارد. دشمن در این مقطع عمدتاً بر زدن سامانه‌های راداری تمرکز کرده و هدفش از این عملیات، به نظر می‌رسد زمینه‌سازی برای عملیات‌های آینده باشد. ارزیابی ما این است که احتمال ورود دشمن به درگیری گسترده‌تر در جبهه جنوبی وجود دارد و اکنون در حال مقدمه‌چینی برای آن است.

در مقابل، ایران نیز حملات پهپادی و موشکی گسترده‌ای انجام داده است؛ هم به پایگاه شیخ عیسی در بحرین، هم به پایگاه علی‌السالم در کویت و برخی اهداف دیگر. به نظر می‌رسد این وضعیت به‌زودی به امارات نیز کشیده شود. آمریکایی‌ها حجم قابل‌توجهی نیرو، مهمات و امکانات در منطقه تجمیع کرده‌اند و روشن است که در درگیری بعدی از آن‌ها استفاده خواهند کرد. کاری که ایران اکنون انجام می‌دهد، حمله به «چشم‌های دشمن» است؛ یعنی سامانه‌هایی که قرار است بعداً آمریکا با استفاده از آن‌ها ضربات اصلی و هماهنگی عملیات را مدیریت کند. شبکه راداری دشمن اکنون زیر ضرب است و اصابت‌ها دقیق و فنی‌اند. این اقدام پیش‌نیاز موفقیت در حملات گسترده‌تر آینده است.

نکته کلیدی، معادله جدیدی است که ایران در جنوب برقرار می‌کند: شلیک به هواپیماها و پهپادهایی که می‌خواهند شناورهای متخلف در نوار جنوبی تنگه هرمز اسکورت کنند. این اقدام، امنیت‌زدایی از کشتی‌های متخلف است و در چارچوب راهبرد بزرگ‌تر یعنی بسته بودن تنگه هرمز و این قاعده قرار می‌گیرد که اگر ایران در محاصره باشد و نتواند نفت صادر کند، دیگران هم نباید بتوانند از این منطقه نفت صادر کنند. عملیات یمن علیه ایستگاه‌های پمپاژ خط لوله ینبع نیز باید در همین چارچوب فهم شود.
در همین حال، راهبرد «اقدام در دریا» از سوی ستاد کل نیروهای مسلح رونمایی شده است. این یعنی از این پس باید شاهد اصابت‌های مؤثرتر در دریا باشیم و سه ناو هواپیمابر که در منطقه پهلو گرفته‌اند، باید آماده دریافت ضربات جدی باشند. هشدار رئیس ستاد کل نیروهای مسلح به دشمن که «منتظر اقدام در دریا باشه»، اعلام رسمی همان راهبردی است که ماه‌ها از آماده‌سازی فنی آن سخن گفته می‌شد.

اصابت به کشتی‌های متخلف تقریباً صددرصدی شده، دامنه برخوردها از تنگه هرمز به دریای عمان کشیده شده، مین‌گذاری گسترده انجام شده و تلفات انسانی شناورهای متخلف افزایش یافته است؛ تا جایی که در یک مورد مجبور شده‌اند ۲۲ ملوان را از یکی از شناورها تخلیه کنند. هدف، افزایش هزینه قاچاق نفت از تنگه هرمز است؛ قاچاقی که عمدتاً اماراتی‌ها پشت آن ایستاده‌اند و آمریکا از آن حمایت می‌کند. رهگیری پهپاد لوکاس ارتش آمریکا توسط پدافند ارتش نیز تحولی مهم است؛ این پهپادها انتحاری، کم‌ارتفاع و پرسرعت‌اند و دشمن برنامه دارد در درگیری بعدی از ظرفیت پهپادی خود استفاده کند؛ رهگیری آن‌ها نشان‌دهنده ارتقای پدافند ماست. جمع‌بندی این بخش آن است که جنوب می‌تواند نقطه آغاز جنگ بعدی باشد.

جبهه شمال غرب: پروژه‌ای برای امنیتی‌سازی خیابان

در جبهه ضد انقلاب، به‌ویژه در شمال غرب، افزایش تحرک گروه‌های تروریستی علیه پادگان‌های نیروهای مسلح در جدار مرز دیده می‌شود. برای نخستین بار این گروه‌ها از ریزپرنده‌های انتحاری استفاده می‌کنند؛ نشانه‌ای از تسلیحات جدیدی که آمریکا و رژیم در اختیار آن‌ها قرار داده‌اند. در مقابل، ضربات قاطع و سرکوب محکم نیروهای مسلح نیز ادامه دارد. اگر این رویه ادامه یابد، ریشه ضد انقلاب کردی کنده خواهد شد. با این حال، روشن است که اراده‌ای برای حساب کردن بر ضد انقلاب شمال غرب وجود دارد تا پروژه اصابت گروه‌های نامتقارن به اماکن نظامی پیش برود؛ همان کاری که پیش‌تر در سوریه انجام دادند. اما شمال غرب ایران با سوریه تفاوت دارد؛ این منطقه توسط مردم کرد نگهبانی می‌شود و پروژه‌ای شبیه ادلب در مرز سوریه و ترکیه در آن قابل تکرار نیست. دشمن با مشت آهنین مردم کرد مواجه خواهد شد.

در ادامه همین جبهه، حادثه آبدانان در ایلام را باید نوعی تمرین برای حضور خیابانی گسترده تا آستانه ۱۸ دی ماه دید. گروه‌های ضد انقلاب و سلطنت‌طلب در چارچوب هماهنگی مساعد و سیا تلاش می‌کنند آرام‌آرام زمینه تحرکات خیابانی را تا سالگرد ۱۸ دی فراهم کنند. به خیابان کشاندن و امنیتی کردن اعتراضات، مهم‌ترین برنامه هفته‌های آینده آن‌هاست تا به خیال خود ضربه بزرگ‌تری به ایران وارد کنند. در آبدانان این پروژه یک بار تست شد و با برخورد مردم شهر و تسلط سپاه و نیروی انتظامی پایان یافت؛ اما به نظر من این بازی تازه شروع شده است. دشمن در صدد امنیتی کردن خیابان‌هاست و همه باید هوشیار باشند.

ممکن است آشوب‌های بنزینی از همان شمال غرب آغاز شود، اما دلیلی ندارد جغرافیای آشوب دقیقاً همان جایی باشد که ما فکر می‌کنیم. در همین روز، راهپیمایی حدود ۳۵۰ خانم کفن‌پوش در چهارراه ولیعصر تهران و شعار علیه نظام و نیروهای امنیتی و مسلح، از نظر من هیچ تفاوتی با کاری نیست که ضد انقلاب در آبدانان دنبال می‌کرد. مهم این است که این اقدام در همان زمانی انجام می‌شود که دشمن به دنبال امنیتی کردن خیابان در ایران است. این که دست دشمن از چند آستین بیرون بیاید عجیب نیست؛ هوشیاری و قاطعیت لازم است، هم با عاملان میدانی و هم با محافل پشت پرده‌ای که آن‌ها را تشویق و پشتیبانی می‌کنند.

جبهه امنیتی: پروژه واشنگتن برای کشاندن ترامپ به جنگ

در جبهه سوم، تمرکز بر آمریکاست. گزارش شده است که مدیر موساد اطلاعاتی را به آمریکا منتقل کرده مبنی بر اینکه ایران می‌خواهد در واشنگتن از بمب شیمیایی یا سلاح کثیف استفاده کند. ترامپ از کسانی است که این‌گونه ادعاها را جدی می‌گیرد. هم‌زمان، پروازها در آمریکا مختل می‌شود، آژانس امنیت ملی آمریکا از اختلال در شبکه محرمانه خود سخن می‌گوید و مقامات آمریکایی یکی پس از دیگری از تهدید علیه خود و انتقال به پادگان‌ها می‌گویند.

کنار هم گذاشتن این نشانه‌ها روشن می‌کند که یک عملیات اطلاعاتی روی ذهن ترامپ در جریان است تا این تصور ایجاد شود که ایران در حال انجام عملیات ویژه اطلاعاتی در واشنگتن است و او به یک ضربه کشانده شود. این کار اصلی نتانیاهو و موساد است و به نظر می‌رسد بخشی از سیستم امنیتی آمریکا نیز با آن همراه و هماهنگ است.

بنابراین احتمال برخورد نظامی پیش از ۱۳ دی ماه را افزایش‌یافته ارزیابی می‌کنیم؛ زیرا در مذاکرات نیز عملاً هیچ پیشرفتی وجود ندارد و تا زمانی که آمریکا باج‌خواهی می‌کند و حاضر به پذیرش حقوق ما نیست، پیشرفتی هم شکل نخواهد گرفت. هرچه احتمال تشکیل دولت توسط آیزنکوت افزایش یابد، نتانیاهو به اقدامات رادیکال‌تر گرایش پیدا می‌کند. امروز حزب آیزنکوت کنست را نیز در اختیار گرفت. باید احتمال جدی بگیریم که ترکیب سیگنال‌های رژیم به آمریکا نهایتاً به یک تصمیم هیجانی و ناگهانی از سوی ترامپ منجر شود و به سمت جنگی حدوداً یک‌هفته‌ای حرکت کند.

نوشته های مشابه

ارسال دیدگاه

قوانین ارسال دیدگاه
  • دیدگاه شما باید مرتبط با موضوع خبر باشد.
  • از توهین، فحاشی، تمسخر و هرگونه محتوای نامناسب خودداری کنید.
  • درج لینک، تبلیغات و شماره تماس مجاز نیست.
  • از ارسال دیدگاه تکراری و بی‌ربط (اسپم) خودداری کنید.
  • دیدگاه‌ها پس از تأیید مدیر منتشر می‌شوند و مسئولیت آن‌ها با نویسنده است.

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا