بزرگترین لانه مار روی زمین؛ منطقه‌ای که از آن باید پرهیز کرد
این بزرگترین تجمع مار در سطح کره زمین است که در یک غار کوچک، حدود ۱۰۰۰۰۰ مار گرد هم آمده‌اند و اگر از مار می‌ترسید، این منطقه برای بازدید مناسب نیست.
به گزارش قاب فردا به نقل از همشهری آنلاین به نقل از اطلاعات آنلاین، افرادی که از مارها هراس دارند، بهتر است از لانه‌های مار نارسیس در مانیتوبا، کانادا فاصله بگیرند. نام این منطقه، خود گویای ماهیت آن است. این منطقه حفاظت‌شده حیات وحش، زیستگاه زمستانی ده‌ها هزار مار بند جورابی پهلو قرمز با نام علمی «Thamnophis sirtalis parietalis» است.
این مارهای زیبا، که دارای لکه‌های قرمز و نوارهای زرد هستند، در شمال ایالات متحده و جنوب کانادا پراکنده شده‌اند. در فصول گرم، آنها در مناطق خزه‌ای یا باتلاقی زندگی می‌کنند؛ محیطی که در آن عمدتاً از قورباغه‌ها تغذیه می‌کنند. سپس، با فرارسیدن زمستان، برای یافتن پناهگاهی جهت خواب زمستانی، به سمت اعماق زمین حرکت می‌کنند. این تجمعات ماری به «لانه‌های نارسیس» معروف هستند.
لانه‌های مار نارسیس در روستای آرمسترانگ، ترکیبی از علفزار و جنگل هستند که یک بستر سنگ آهکی را پوشانده‌اند. طی میلیون‌ها سال، آب به درون سنگ آهک متخلخل نفوذ کرده و شکاف‌ها و غارهای عمیقی را ایجاد نموده است.
این گودال‌ها که چندین متر زیر سطح زمین قرار دارند، به اندازه‌ای عمیق هستند که از خط یخبندان در امان بمانند اما به اندازه‌ی کم‌عمق هستند که بالای سطح آب باقی بمانند. در زمستان، در حالی که دمای هوا در سطح زمین معمولاً به منهای ۳۰ درجه سانتیگراد می‌رسد، داخل این گودال‌ها هرگز به زیر نقطه انجماد نمی‌رسد. این ویژگی، غارهای زیرزمینی را به مکانی ایده‌آل برای خواب زمستانی مارهای بند جورابی پهلو قرمز تبدیل می‌کند.
مارها در این فصل از سال، حرکت به داخل لانه‌ها را آغاز کرده و برای مدت پنج تا شش ماه در آنجا می‌مانند. در این منطقه چهار لانه مار فعال وجود دارد. با مجموع جمعیتی تا ۱۰۰ هزار مار در حال خواب زمستانی، لانه‌های مار نارسیس بزرگترین تجمع مارها در جهان محسوب می‌شود.
مارها برای سوخت‌وساز بدن خود به گرمای محیطی وابسته هستند؛ بنابراین در حالی که بخش عمده‌ای از طبیعت در زمستان غیرفعال می‌شود، آنها نیز وارد حالت خفته می‌گردند. سپس، در فصل بهار، به فعالیت بازگشته و در طبیعت ظاهر می‌شوند. اگر علاقه‌مند به مارها هستید، این بهترین زمان برای بازدید است. ابتدا مارهای نر و سپس ماده‌ها ظاهر می‌شوند.
ماده‌ها ترکیبی قوی از فرومون‌ها را ترشح می‌کنند که توسط اندام وومرونازال نرها که ساختاری تخصصی برای تشخیص بو در سقف دهان است، شناسایی می‌شود. این ماده، نرها را به سمت خود جذب می‌کند.
صدها نر ممکن است دور یک ماده جمع شده و یک توپ جفت‌گیری پیچ‌درپیچ تشکیل دهند. نرها سعی می‌کنند چانه خود را در امتداد ستون فقرات ماره بمالند و در یک راستا قرار گیرند؛ در نهایت تنها یک نر موفق به جفت‌گیری می‌شود. پس از آن، ماده از نزدیک شدن سایر نرها جلوگیری می‌کند.
