هنری

چه علاقه‌مند به سیلوستر استالونه و آثارش باشیم یا نه، جایگاه «راکی» (۱۹۷۶) در تاریخ سینما را نمی‌توان انکار کرد.

قاب فردا به نقل از همشهری آنلاین: «راکی» نقطه عطفی بود که استالونه را به یکی از نمادهای جاودانه مردان عضلانی در تاریخ سینما تبدیل کرد. او در نقش‌های ابرقهرمانی یکه‌تاز در فیلم‌های تکراری بازی کرد که در دوره‌ای از فعالیت حرفه‌ای‌اش، به‌ویژه پس از موفقیت‌های متوالی در گیشه و شکست‌های سینمایی، به‌عنوان بازیگر اکشن جدی گرفته نمی‌شد. اساساً «راکی» داستان شکست است؛ استالونه پس از سال‌ها ناکامی در ورود به سینما، دست به نوشتن فیلمنامهای زد که بازتابی از شرایط خودش بود؛ داستان بوکسوری جوانی که همه از او ناامید شده بودند و او به‌جای منتظر ماندن برای سرنوشت، سرنوشت خود را رقم زد. امسال پنجاهمین سالگرد اکران «راکی» است و همزمان با رسیدن استالونه به سن ۸۰ سالگی، کتاب خاطراتش نیز منتشر شده. اخیراً خبری منتشر شده مبنی بر اینکه استالونه فیلمنامه قسمت هفتم «راکی» را نوشته و احتمال ساخت ادامه این فرنچایز را مطرح کرده است.

شکست نجات‌بخش

استالونه جوان پس از ۶ تا ۷ سال فعالیت در سینema به اهدافی که می‌پسندید دست نیافته بود و تقریباً فقط یک‌بار در یک فیلم نقش اصلی را بازی کرده بود. جالب اینجاست که او در سال‌های آغازین کارش بیشتر در نقش‌های حاشیه‌ای و کوتاه در فیلم‌های کارگردانانی چون رابرت آلتمن (مَش)، وودی آلن (موزها)، آلن جی. پاکولا (کلوت) و پیتر باگدانوویچ (تازه چه خبر دکتر جون؟) به ایفای نقش پرداخته بود. در سال ۱۹۷۵، او دو فرصت بازی در فیلم‌هایی که توسط راجر کورمن، تهیه‌کننده افسانه‌ای، تولید می‌شدند، یافت. استالونه در کتاب خاطراتش نوشته که از بازی در صحنه‌ای برهمنه در فیلم اول خودداری کرده بود. کورمان که این امتناع را دید، با کارگردان به گفتگو پرداخت و آنجا را ترک کرد. استالونه با حوله به تن، فیلمبرداری را ادامه داد و خودش نیز از عدم اخراجش شگفت‌زده بود. با این حال، این نقش‌ها نه تنها پاسخگوی جاه‌طلبی‌های او نبودند، بلکه حتی مخارج زندگی‌اش را نیز تأمین نمی‌کردند. یک شب ساعت ۳ بامداد، همسرش که باردار بود و آهی در بساط نداشت، از خانه خارج شد و در خیابان‌ها قدم زد. از خودش پرسید که آیا تنها کسی است که در زندگی شکست خورده یا دیگران نیز چنین حسی دارند؟ این حس مشترک، انگیزه‌ای برای نوشتن فیلمنامه در ذهنش ایجاد کرد.

لجوج و جسور

استالونه نسخه اولیه فیلمنامه را ظرف ۳ روز به‌طور پیوسته نوشت. همسرش در آن زمان، ساشا سی‌زَک، پس از مطالعه فیلمنامه به او گفت که شخصیت راکی را دوست ندارد، زیرا شبیه یک خلافکار است. استالونه از این حرف متعجب شد، اما پس از خواندن دوباره فیلمنامه، دریافت که حق با ساشاست. بنابراین، فیلمنامه را بازنویسی کرد و این بار ساشا از آن استقبال کرد. استالونه فیلمنامه را به تهیه‌کنندگان استودیوی یونایتد آرتیستس ارائه کرد. ابتدا به او حداقل دستمزد اتحادیه فیلمنامه‌نویسان، یعنی ۲۰ هزار دلار، پیشنهاد شد. اما استالونه شرط مهم‌تری از دستمزد داشت؛ خودش باید نقش راکی را بازی می‌کرد. استودیو به‌شدت مخالف این شرط بود و بازیگران شناخته‌شده‌ای مانند برت رینولدز، رابرت ردفورد، رابرت دنیرو یا جیمز کان را ترجیح می‌دادند، نه استالونه ناشناس. اما استالونه از آن‌ها لجوج‌تر بود. او می‌دانست که فیلمنامه‌ای خوب نوشته و حاضر نبود بلیت برنده‌اش را به دیگران واگذار کند. حتی با پیشنهاد ۳۶۰ هزار دلاری نیز حاضر به فروش فیلمنامه نشد، در حالی که برای تأمین هزینه‌های زندگی خود، همسر و فرزند آینده‌اش مشکل داشت. در نهایت، اصرارهای او نتیجه داد و نقش را به دست آورد. جان جی. آویلدسن کارگردان فیلم شد و تالیا شایر نیز نقش دختر مورد عشق راکی را بازی کرد.

فیلمنامه راکی ۷ حاضر است

استالونه اخیراً در مصاحبه‌ای گفته است: «فصل دیگری از حماسه «راکی» را نوشته‌ام، اما نمی‌دانم آیا واقعاً برای مردم جذاب خواهد بود یا نه. بنابراین، آن را فقط برای خودم نوشتم.» همچنین او از احتمال ساخت یک فیلم پیش‌درآمد خبر داد. استالونه در این باره گفت: «معتقدم تماشای گذشته و خاستگاه شخصیت‌های مختلف جذاب است. ایده‌های زیادی درباره چگونگی تلاقی مسیر زندگی آن‌ها با یکدیگر دارم.» او با اشاره به فضای اجتماعی آن دوران افزود: «در آن مقطع تاریخی، یعنی دهه ۱۹۶۰، تحولات بزرگی در کشور، موسیقی و بسیاری از جنبه‌های دیگر جامعه در جریان بود. به همین دلیل، بسیار مشتاقم این پروژه را به سرانجام برسانم.» علاوه بر این، استالونه ایده‌هایی برای قسمت بعدی این مجموعه نیز دارد. به گفته او، فیلم بعدی می‌تواند فرصتی برای بررسی زندگی راکی فراتر از دنیای بوکس باشد: «فکر می‌کنم فرصت خوبی است تا زندگی خارج از رینگش را بررسی کنیم؛ اینکه جهان اطراف او چگونه تغییر می‌کند، محله‌اش دیگر شبیه گذشته نیست و او چگونه خود را وقف کمک به افراد محروم می‌کند.»

چند نکته از کتاب خاطرات استالونه

* فیلمبرداری «راکی» ۲۸ روز به طول انجامید.

* بودجه «راکی» یک میلیون دلار بود و این فیلم ۲۲۵ میلیون دلار فروش کرد.

* مجموع فروش ۶ فیلم «راکی» حدود یک میلیارد و ۲۷۰ میلیون دلار بوده است.

* استالونه برای نقش مربی لی جی. کاب را می‌خواست، اما او حاضر به تست دادن نشد. خبر درگذشت کاب در روز آخر فیلمبرداری به استالونه رسید.

* استالونه پیش از آغاز فیلمبرداری وزنی حدود ۷۳ کیلوگرم داشت؛ دلیل آن بی‌پولی بود و غذایش به اسپاگتی و سیگار محدود می‌شد.

* فیلم درام زندگینامه‌ای «من نقش راکی را بازی می‌کنم» (۲۰۲۶) به ماجراهای ساخت «راکی» می‌پردازد و در آن آنتونی ایپولیتو نقش استالونه را بازی می‌کند. استالونه با ابراز نارضایتی گفته که در ساخت این فیلم نقشی نداشته است.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا